Blog

Punt erachter

19:22, 03 december 2010
​Wat is er nou zo leuk aan schrijven? Die vraag krijg ik vaak te horen. En het is raar, maar vaak denk ik dat het leukste aan schrijven de punt is achter de laatste zin op de laatste bladzijde. Want schrijven is vaak gewoon een heleboel geploeter. Denken, schrijven, schrappen, weer denken, weglopen van je computer, weer terugkomen, grrr.
Mijn historische jeugdroman, die zich afspeelt in 1629, gaat nu de laatste ronde in. Gelukkig vond de uitgeverij het verhaal toegankelijk, spannend en meeslepend. Dat zijn stimulerende woorden. Alleen het eerste hoofdstuk...
Tja, en ik wist het wel. Het komt door mezelf. Ik begon dit boek anderhalf jaar geleden voor 10+, met een alwetende verteller en vol van alle historische feitjes die ik er in wilde stoppen. Ondertussen is het 13+ geworden, vanuit drie personale perspectieven en snap ik dat de karakters en hun emoties het verhaal moeten voorstuwen, niet de geschiedenis. Met herschrijven kom je een eind, maar aan zo'n eerste hoofdstuk blijf je zien dat het een broddellapje is, een zoektocht naar de toon, de personages, het verhaal. En daarom heb ik vandaag besloten dat eerste hoofdstuk te deleten (ik heb het wel eerst uitgeprint) en gewoon een nieuw begin te gaan maken, zodat ik daarna aan het eind eindelijk een punt achter dit boek kan zetten.
Het boek verschijnt deze zomer bij Van Holkema & Warendorf. En de titel? 'Niets meer te verliezen'. Wat vind je daarvan?

2011

2010

Nieuws

Een prachtige herdruk!

Op veler verzoek een prachtige herdruk van 'Er was eens...'. Lees meer...

The making of Fake!

Altijd al willen weten hoe een boek tot stand komt? Kijk dan nu naar dit leuke filmpje dat Marijn Olislagers maakte. Lees meer...

Gratis e-boek van Haas!

Vanwege de Kinderboekenweek geven Gertie Jaquet, Gijs Sierman en Annemarie Bon je een gratis e-boek van Haas cadeau! Lees meer...

Vers van de pers

Maar liefst vijf nieuwe boekjes tegelijk vielen vandaag op mijn deurmat! En op alle vijf ben ik even trots! Lees meer...